Olur Ya Ah İstanbul

Olur ya ah İstanbul, geçerler de karşıma

Seni sorarlar benden, bu zat demezler âmâ

Öyle anlat ki seni, dilim olsun dil-ruba

Ve beni dinleyenler, mest olsun münteha da

Nam-ı diğer metih'im, şuara'dır reh-nüma

Methetmek istiyorum, her taşını bu ruhla

Sana gelende gam yok, her anı aşk-ı sefa

Senden ayrı düşene, musallattır pür-cefa

Salarda ayağımı, Haliç zannıyla, suya

Hayal edip dalarım, bir deruni uykuya

Eğer ki lütfeder de, girer isen rüyama

Ne hicran kalır bende, nede mahlas'ım âmâ

Derler ki nev-i beşer, onda sebil, karınca

Hangi şeker cezp eder, anlat Allah aşkına

O' ki Şehr-i yektadır, o' ki emsal-i dünya

Ak Şemsettin'e düş'tür, şevktir Resulallah'a

Her gece pencerenden, dolar mistik bir hava

İzlenir tepelerden, şavk-ı nur'lar art arda

Hani gece semada, bilfarz yıldız kayar ya

Aziz Mahmut'tan selam, öyle gider Eyyüb'a

Kandil'e ne hacet var, geceleri bağrında

Yeter Allah-ü âlem, sahabe'lerin sana

Sinan'dan ki inciler, serpilmiş dört bir yana

Bize düşen liyakat, bize düşen ki vefa

İstanbul koca kitap, her sokağı bir sayfa

Fışkırır medeniyet, toprağı kazıldıkça

Acem, siyah ve beyaz, cami, kilise, havra

Rum, Ermeni, Müslüman, hepsi aynı sokakta

Bu Şehir ki bir afet, gerdanlık boğazında

Sularda ayakları, etekler leb-i derya

Önce İstanbul doğmuş, taşmış oradan arz'a

Dünyayı gör İstanbul, İstanbul gör ki dünya

Dünyayı gör İstanbul, İstanbul gör ki dünya