Ölürüm

Belli ki noktalama kurallarına kadar ezberlemiş

su gibi akıyordu söyledikleri

Çınar yapraklarının kuruma zamanıydı

Kasım güneşi ezan okuyan hocanın sesinde yankılanıyordu

Öğle zamanıydı

Dikilmişti kapımda

senin dişi köpeğin

Sen mi tehdit ettin beni

Sen mi mafya sen mi örgütçü oldun

Köpeğin ve sen ve ustura kokulu şiirler yazan amca

ya da şu yolumun üstünde bir kenara bırakılmış romanın

götü kalkmış yazarı

beğenmedim dilinizi

daha kötüsüyle gelin

beğenirim belki...

Korku nedir

Bilinmez bir çelik pençenin varlığı

Göğsü boydan boya yarılmış bir insan

Veya korkudan ödü patlayan bir kalp

Yokuşta

Ayakların yukarıda

Başın aşağıda

uzanmış yatarken

o an usuna gelen

ve o an

o an'a kadar anımsayamadığın

velet bir şarkıyı

ağustos yapraklarının hışırtıları ortasında

aniden anımsamış olsan ne yazar

Korku nedir sevgilim

Ankara kaldırımlarında dolaşırken

Hacettepe de bir kahvaltı sabahı

Sonbahar kokan bergamot aromalı bir bardak çay

Sarı Kadı Cami' in de kılınan bir namaz

Unutulan bir dua gibi

Korku nedir sevgilim

Yaramazlığımın zirvesindeyken

Sana yeminle davacı olmaz ölümüm

Senin yolunda çok mu

Ölürüm...