Ölürüm Sen Gidende

kaldırımlar taşları savurur

bir namedir dışarda kuşlar saygıya durur

ses sese karışır uğrak noktası kayıp

kulaklar duymaz

adın lal olur dilimde

bağıracak nefes henüz yoktur döşümde

ben ölürüm

son şarkıda çaldı plak fena halde kırık

hüzzamdı çalan parçalanmış notalarda

salalar veririlir bilmem toprak neden yarık

bir sinede yatan ölüm senden de diridir

ben böyle gömülürdüm

işte o geceydi sen benden gittin

salın lacivertte eridi

göğü kapladı bir hüzün

dalgarım kayalardan aldı hıncını

bir hıçkırık oturdu döşümde

denizcilerim vurgun yedi martılarım ağladı

sen benden gittin karardı denizim

sahilimden kara elmas çıkardı kömürcüler

gögsümü deler gidişin ile ben yeniden öldüm

gömün gözlerinin karasına

ışıltıyı da çeker yarınlarıda

akarken her sağnakta

doğacak filizlerde nefretim

düşler önüne eğilmiş gülüşler

vur vur deli dalgalar gibi vur

o kanda benim

vurdun ya akanda

ben nefretimle gömülürüm