Olympia

kırık mermerlerin

serinliği göğsümde

bu akşam

teskin oluyorum

dik bir yokuşun merdivenlerinde...

isimleri bilmeden...

kuyulara batıyorum bu akşam

akşam güneşleri gibi

ne zaman büyüdü ne zaman

anlayamadan

döne döne içimde

çıkrık sesleri

görkemli çınarlar camilerin yoldaşıdır

altında kır masası

ellerinde bardaklar

küçük semtlerde oturan insanlar kadar

mutluyum

ya da hayal ediyorum

öyle olduklarını

olsun...

salçalar böyle kaynar

kararan bakraçlardan, ateşiyle

kırmızı buhranlar yükselip

yapışırken gözlere

kadınları oturuyor köyümün,

bu dünyadan göçmüş

kadar huzurlu ve de meşguller...

bakırı yakan alınlar

kadar temizi var mı

alınlarınızdan öpüyorum...

bakırcılar çarşısı,

gölgesinde adapazarının

siz, kaybolmadınız hayır

ben yaşıyorsam eğer

siz de kaybolamazdınız

öpecek bir el arıyorum

her gelen yeni bayramında

çocukluğumun

yine el sallıyorum...

yaşayamayacak kadar geniş,

engin hayallerim var

hiç yaşanamayacak

beni tutamayan ellere

nalet olsun

son yolcuğumda

bir mağaraya batmak isterim

tıpkı afrikada ki filler gibi

bir bildikleri var elbet

yaşlı fillere güveniyorum

her baktığım yerde

okumaktan yorgunum...

düşünmekten yorgunum...

tıpkı açan bir çiçek gibi

solmadan önce

bu akşam

civarındayım yine köyümün

arıyorum..

sırtımda tüm yüklerim

dağ taş tepe,

rüyasında bu görkemli akşamın

borçları ödüyorum

ya da öyle hayal ediyorum.

olsun...

29.07.2012