Ömrüne Sürgün

Her geçen gün

Biraz daha acıya bulanıyor gülüşlerim

Kaçıp da gidemediğimden

Sahte insanların kirli yüzlerinden

Sessiz tabloların ağlayan gözlerinde

Sensizliğin belirsiz kimliğini yaşıyorum ben...

Omuzlarım sanki mesken olmuş dünyanın çilesine

Bir de tuz biber ekmiş yarin üzüntüsü

Canım yanıyor keşkelerin içinde

Kanadıkça pişmanlıklarım

Talan ediyor ruhumu mutsuzluğum bir kez daha...

Kaybolup gidiyorum kalabalık yalnızlığımda

İçimi eziyor coşan gönüllerin kahkahası

Adımlarım kararsız

Adımlarım aheste

Ruhum yangın yeri

Bedenim iflasta

Varamadığımdan yanına

Can çırpınır kafeste

Ellerimde saklı durur mutluluğun tohumu

Ekemedim ya gönül toprağına

Yüreğim yasta

Olamasam da yanında

İçime akıttım gözlerini merhem niyetine

Acıyan yanlarıma sardım seni

Basıpta geçer mi şimdi

Bu can bu sevginin üstüne...

Bu gün kara bulutlar bir başka gökyüzünde

Benim kadar üzgün, benim kadar karamsar

Bana ağlayan maviliklerine sakladım kendimi

Yağmak istiyorum delice saçlarına

Sen koksa her yanım

Bir damla olup düşsem şakaklarına

Ve gömülsem dudaklarının kıvrımlarına

Saklar mısın beni sonsuza dek sürgününde...

26.08.2013