Ömrünün Sonuna Kadar

Ömrünün sonuna kadar,

Belki sorumsuzdun.

Çok geç eve gelirdin belki içerek.

Delikanlıyım derdin ama akşam yastığını ıslatırdın.

Belki gözlerini kısardın güneşi görerek.

Fakat o güneş doğduğunda hep o güneşte kalırdın.

Borçların belki boyunu aşmıştı.

Belki geçmişi hatırlardın.

Fakat ömrünün sonuna kadar,

Kendini masum sanırdın.

Sen ne kadar çoğul konuşsanda kendi adına,

İşte o kadar yalnızdın.