Ömür Tablosu

Ömür Tablosu

dinlen biraz artık dediler

hiç durasım yok

duymuyordum kimseyi

işte oldu ömrün sonu

kendim değildim

hayat boyu

karanlık ve yalnızlık vardı

üşümüş günlere

siyah örtülere sarıldık

kentin iğrenç tuzakları

kamçısı

cümbüşü

pişmanlığı

acısı

aralıksız dağlar gibi

geçit vermezdi mutluluklara

yorgun insanlardık

sonunda

ver elini son nefes

ömür basamaklarından 

geçti yıllar

gülüyor gibi onca hüzünler

birden çekip gittiler 

ne çok birikmişler

her gün ölen güneş

tatlı bir veda ile

kefenlenir yakamozlara

her akşam bir tablo

hüzünlü renklerden.




17.02.2024

17 Şubat 2024 1050 şiiri var.
Beğenenler (8)
Yorumlar (2)
  • 4 ay önce

    Oysa zaman nasıl da geçiyor değil mi.her gün bir başka tondan koşarken hayata hüzünlü bir anda tıkanıyoruz.Tebrikler