On Dört Ayar Gelmeyişin

Umudumu ipten alır lokomotif sesi

İstasyona yalın ayak

koşarken hayalim

Bahar kendi kumaşından elbise biçer

Kırk yamalı kaldırımlarıma

İğde zamanı gelir aniden

Gönlümü tırmalar o koku

Kıraç sevincimin derisini öper yağmurlar

Alt kattan yüzüme merdiven dayar

Sahici bir gülümseme

Kuşlarla barışır dallarım

Yarı yolda

Pınarın yerini sorar ceylanlar

Etrafımdaki

Şarkı türkülerde başlar

Bir telaş bir koşturmaca

Prova yaparım

Heyelanla dökülür hoş geldin toprağım

Ayaklarının dibine

Mihenk taşına sürtmem

Bakır değil

Besbelli on dört ayar gelmeyişin

Yarısı gidilmiş anlamlar

Geri döner nar çiçeği yarama

İşittim diyar diyar gezermişsin

Hemde trenle