On Yedi Günlük Çiçekler

Hesaba katmaksızın yarını

Yardınız toprağın bağrını.

Kör zemheride bürüdünüz

Dağları, ovaları

Ve anaforun nehir yataklarını.

Çığlık çığlık yükseldiniz

Dağ yamaçlarından.

İhtimal

Gelinlikli bir kızın tacını süslemek için

Yahut koparsın diye renkli başınızı

Bir minik kuzu

Böldünüz toprağın altındaki

Bin yıllık uykunuzu.

Baş verip tuttunuz her bir yeri.

Ne var ki bu iklim kıyıcıları,

Yaşatmaz vakitsiz baş verenleri.

Mevsim çürütecek sizi, ey çiçekler!

Zemheri ayazında

Dalga dalga titreyeceksiniz.

Ki siz,

Kış ortasında

Zamansız açmış bir yığın çiçeksiniz.

Ölümün en maşerî,

En korkunç ve en soğuk yüzünü göreceksiniz.

Ey on yedi günlük çiçekler!

Gebertecekler sizi,

Gebereceksiniz!