Önce Sevmelisin Beni

Benden geçmelisin sevdiğim,

Beynimin en ücra köşesinden

Yüreğimin el değmemiş yerinden.

Aklını bana yormalısın sevdiğim

Her sabah demli çayın olmalıyım bardakta,

Hatıraları bir kaşıkta karıştırmalı

Ve karşındaki manzaraya iç çekip

İşte yaşamak diyebilmelisin.

Kulağındaki anlık çınlamalar olmalıyım

Sövdüresi cümleler gelmeli şahsıma

Tarafından ihtilale uğramalıyım dudaklarında

Ki kan ter içinde uyanmalıyım kâbuslarımdan...

Bana dokunmalısın sevdiğim,

En imkânsız zamanlarda aklımı çelmeli

En zor anların bekçisi yapmalısın beni...

Kısacası, beni sevmelisin ilk önce

Sevmeden, yaşayamadığımı da bilmelisin

Ki ben kollarında ölmüşüm senden önce

Şimdi senden sonralara alışık değilim...