Ondan Hasretlerim Kanar Göz Ucumda

Yetim çocuklar gibi büyüdüm ben

Anne şefkati ilgi alakasından yoksun

Henüz okula başlamamış ağzı süt kokan

Sığır otlatmaya gitmiştik başka bir köye

Azığımız kuru ekmek kuru çökelek

Oyun sanıp tavşan gibi sekerdim

Hayvanların arkasından giderken

Düştüğümde sarp kayalık yollarda

Kendim kalktım ağlayarak salya sümük

Elimden tutup kaldıran bir annem olmadı

Dikenler çalılar battı tenime kanadı

Ne gözyaşımı silen ne de acımı dindiren

Başımı yaslayacağım bir göğüs yoktu

Sıcak bir nefes saçlarımı okşayan bir el bir

Acıyla kıvrandığımda annem yoktu yanımda

Okullu oldum emsallerimden iki sınıf geriden

Defter kalem silgi önlük emaneten

Dördüncü sınıftan sonra gurbet yolu

San ki bir yazgıydı yoksulluk her yaşta

Çalış oku köy şehir aynı hikâye

İlk gençlik yıllarımda çok ama çok aradım seni

Kaç intihar gözlerimden gelip geçti

Köprü ayağı Arnavutköy'de asker ocağında

Bir dostun tesellisi olmasaydı anne yarısı

Yokluğun yokluğumdu iki nefes arası

Çok zor hatırlıyorum ya da hafızam karışıyor

Sıcak bir çorbayı elinden içtiğim anne

Bundan yüreğim ezik hep ağlamaklı

Ama annem vardı sevdiğim beni doğuran

Ondan hasretlerim kanar göz ucumda

07-11-2016