Oniki Yil Sonra

Düşünsene bir kere daha yıllar geçmeden

Unutmuşsun bile beni kuytu köşelerde

Söz verdiğin gibi sensiz hiç olamaz derken

Masum bakışlarınla yalan mı söylüyordun

Asla inanmam inanmadım yaptıklarına

O gün seni koklayıp yüzüne baktığımda

Ellerin titrek bakışların can alıcıydı

Gerçekti sözlerin sanki o ağladığında

Soğukta üşüyüp titrerken parmaklarımız

Uyuşan çeneler en güzel lafları derken

Masum dokunuşları yaparken ellerimiz

Ömre bedeldi sanki gözlerinin gülüşü

Yalan mı yoksa sahte miydi o bakışmalar

Yağmurda yan yana sırılsıklam ıslanmalar

Karda bırakılan ayak izleri koşmalar

Duracak sandığım kalbimin attığı anlar

Bilirsin çok zaman oldu seni görmeyeli

Dün bir bu gün iki sanki geçmiş ömür gibi

Soldurdun baharda yeşerttiğim çiçekleri

Dün seni ararken kaybettim ümitlerimi

İsyanlarla tanıştım karanfille beklerken

Uykularımı nöbetçi diktim gecelere

Bu gün ise on iki yıl oldu sen gideli

Ve senden sonra on iki yıl daha yaşlandım

Ve geriye kalan saçlarımı da ağarttım

Dizlerimdeki ağrılar da çekilmez oldu

En son bir gözlük aldım bir derece daha fazla

Biraz oturup düşündüm çıkmam ki bu yaza

Hayatı iki damla göz yaşında sakladım

Ağlamak isterken bıraktım umutlarımı

Kurumak bilmeyen göz pınarlarım

Ve senden sonra sana hiç mi hiç ağlamadı

Parmaklarımla saydım tam on iki yıl oldu

Yemyeşil balkonumuzu sarartıp gideli

Önce insanlar geldi üstüme sonra şehir

Sokaklar cani gibi ben tuttum matemini

Zaman bıçak gibi değdi mi kesip atıyor

Geçen her günün acısı içime batıyor

Yarası kalsaydı gölgeni de götürseydin

Zaman her şeyi silse de izi silinmiyor

Kapattım eski defteri yazacak kalmadı

Geçmişi toplayıp tarttım faydası olmadı

Şimdi seni sildim kalbimden gerek kalmadı

İnsan nasıl olsa öğreniyor yaşamayı

Hadi topla kırdığın kalbin parçalarını

Şimdi de döktüklerini getir bir araya

Ellerinde tutsak düşmüş tam on iki yıl var

Bu kadar yıldan sonra bıraksan neye yarar