Onlara
çatlayamamış
tüm tomurcuklara ;
eğriler
diz çöker o gün
aşk mescidinde, yağmurdan firar edilmedik bir zaman diliminde
imana gelince
imansızlıkları yıkanır, saklansalar da saçaklara
şehrin edepsizleri
edep öğretince ve çürüyünce hayasızlıkları
ve çekince ellerini bebelerden
emekleyince hayal
ufkunun
güneşi dağlarımızın
kavurmadan ısıtınca avuçlarımızı
kurnalarını açarız yeniden
yeniden kırklarız
kırklanırız
şımartırız
yarım asırlık çocukluğumuzu
silkinip çirkefinden
- ki
biz böyle doğmadık
adı kirli, emanet kundaklara sarılmadık
anamızın ak sütünden süslendi nakışlar
adımız kulağımıza
dervişin kelâmından okundu
bakmayın şimdi kuruduğumuza
fikrimizin kavgası var düne dair
kötünün zikrinden bulaşan zihnimize
kısa mahpusluklardır
hükmünü defterimize çiziktirdiğimiz
bu yüzden ki yürümeyişimiz, mekanımızı hücre ettiğimiz zamanın boş saatlerine
mayıs geçmedi biliriz
iklimler hep zemheri değil
anlıktır mahkumiyetimizin tecellisi, tahliyemiz yakın
ezberler bozduk
sana, size dair
yeni fideler avuçladık, zulmün hasadını bekleriz
nadas biriktirsin gönlümüz biraz daha
siz göçünce
biz ekiliriz mevsimin göbeğine
ve
bu şehri kemanla anlatırız
masmavi bir besteyle
bize toprak kokar
size çürük umutlar...