Onun Ertesi

Telefonun çığlığı...

Sonra sessizlik; hıçkırıklarla yüklü acı ölüm haberi

Duyarsın elbet...

Kalbinde kırk mum yanar, düğümlenir boğazın

Vicdanın hüküm verir;

Mutsuzluğa müebbet...

Hatıralar canlanır, siyah beyaz resimler

Gözyaşın sele döner, yanağında yol arar

Aklının savunması yüreğinde suçluluk

Bir kıskançlık uğruna

İşlediğin cinayet...

Koşturursun odanda çıkış yok labirentten

Kapılar demir sürgü, pencereler ki kafes

Karanlık ağır gelir omzunda taşınmaz yük

Sevda yeminlerinin ardı,

Aşka ihanet...

Gece suçlar, rüzgârın sitemini duyarsın

Vazodaki çiçekler solarken usul usul

Haykırırsın boşluğa ?Elveda yar elveda'

Duyulmaz boşluk ardı doğar,

Güneş nihayet...

Bu onsuz ilk sabahtır,

İlk merhaba dünyaya

İçine yalnızlığın kasveti çöreklenir

Basamazsın toprağa altı kutsaldır diye

Tüm mermer taşlarına yüz sürersin okşayıp

Bütün seslerde o var bütün simalar onun

Ve anlarsın yokluğun varlığında yerini...

Artık her gece onsuz çalınacak kemanlar

Onun için susacak gökyüzünde martılar

Bulutlar onun için kül rengi ufuklarda

Gözyaşları dökecek, teselli pınarından

Ya sen... İşte ondan sonrası

Zamana sitemin olur an be an

Bitip tükensin diye bir an önce bu ömür

Hayallere sığınıp,

Düşler ile avunup,

Umutlarla yoğrulup,

Sonsuzluk dehlizinde vuslata çıkmak için...

Karanlığı ölümle, ölümle yıkmak için...