Onun Yüzünden

Perişan hallerim onun yüzünden,

İçimdeki yangın kül etti beni.

Yavaş yavaş ölüyorum hüzünden,

Umutsuz aşkına kul etti beni.

Adını dağlara yazdım olmadı,

Yüreğimde sevgisi hiç solmadı,

Yıllar geçti asla çilem dolmadı,

Değeri olmayan pul etti beni.

Ümit verip dillerimi coşturup,

Bir buseyle yüreğimi susturup,

Yıllar yılı hep peşinden koşturup,

Düşkünler misali zül etti beni.

Aşkına beyitler, şiirler yazdım,

Onun için çalan dert dolu sazdım,

Kendi ellerimle kabrimi kazdım,

Baharda sararmış dal etti beni.

Ne haldesin diye arayıp sorsa,

Gam yemem bir kere kafayı yorsa;

Sanki bir gemide olmuşum forsa,

Yaprağı kurumuş gül etti beni.