Öpüşsek Hiç Göğe Bakmadan

hava duruldu

sen geldin

içim açıldı

ne güzel bir mavi

ne güzel elbiselerin

ve kurdelelerin kırmızısında dudakların

öpüşsek hiç göğe bakmadan

sanki biraz sarhoşsun ve beyaz

konuşursak saydam bir tuvale düşeceğiz

sudan sebepler ve iyilik yaparcasına sana

senin içine bakmama izin vereceksin

paylaşmak adına

ne kadar da mutlu oluyor gölgelerimiz

hemen pes etme dur biraz dur

dur ve kaynayan renklerimizden geçelim

hayır

o ev değil

şu bahçede dönen

uyusam ve uyansam sana

bir şeyler söylesem

ağzında gündüz esintisi sabır

karanfilli ağzınla beni beklesen

olanı unutup yeni bir güne seni seviyorum de

maşaları gerilsin perdelerin

pencereleri dökülsün yalnız atan kalbinin

ve kanıtlasın kendini aşk

ben varım diye

bu sonsuz ufukların azalan kuyusunda

bedenimizden geçen trenler gibi

son defa baharın akan duygusu olsak

işiten rüyalarımızla camlarını kırardık ovaların

sesi kalırdı dudaklarımızdaki kırıkların

ve yalvaran

ne olur

hadi öp beni.