Orada Bir Mum

Orada karanlıkta bir mum

Bir kağıt bir kalem

Hatırlıyor musun sonbaharda yürürken rüzgar saçlarını dağıtırdı ben de düzeltirdim

O zaman yüzün gülerdi hafifçe

.

Oda serin sessiz

Sadece saatin tik takları

O an anlardım varlığına ihtiyacımı

Bir hüzün belirirdi içimde nedeni sanırım ayrılık korkusu

.

Ve ben köşede

Üstümde bir yorgunluk

Yürürken kızardın bana nedensiz

O zaman sarılırdım bırakmazdım seni

.

Kırgınım acı çekiyorum

Oda çok soğuk

Üşüdüğünü anlardım

Montumu örterdim üstüne

.

Kağıdı zarfa koyarken

Mum yavaş yavaş sönüyor

Seni çok sevdim

Seveceğimde

.

Ve sonrası sonrası

Sonsuz sessizlik

Belki yanında olmayacağım

Ama seni çok seveceğim