Oradayım

Bana dek dur diyorsun,

dek durmak-ta ne?

insanca yaşamak, çoğul olmak, çoğalmak

özgürce yaşamak varken

durulabilir miyim anne?

bir bağım olsaydı,

şöyle dayakla dövülseydi tenim,

bağırsam,çağırsam türkülerimi doyasıya

kuzu kuzu yaşamaktansa anne

domuz olsaydım

hayatta en değerli ve satın alınamaz erdemler değimliydi masumiyetin

çocuklarının güzelliği nur gibi parlayan yüzüne vurur

anne sen öyle güzeldin-ki anlayamazdın beni

işim olsun,aşım olsun,eşim olsun derdin

maden ocaklarında kömür yüzleri güzel, ölenlerin

çığ altında kalmış bir ulusun şehitleri haykırıyor uzaktan

halay çekenler, düğün edenler işte o topraklara basıyor

Ulukışla'da,Kaz dağı ve Madra dağında altın arıyor emperyalist sömürgenler

benim vücudum bunları kaldırmıyor

bütün bunlara isyan ediyor

dek durmak ne anne?

dek duracağıma

külçe olup ta mahalle ortasına atılsaydım

yüzü insana benzeyenlerin içinde şeytan yaşıyor

bak her yere sinmişler,

hava pis, leş, çöplük kokuyor

kimileri dek duruyor

dek durmak ne?

demokrasiyi paçavra edip, altından seccadeye dönüştürmüşler,

itaat edeceksin başka yolu yok diyor buyuran

ve diyor-ki bu benim hoyratlık dönemim, sen susacaksın be adam

bak seni de, beni de kovuyor yerimizden ana

mülkiyet haklarımızı elimizden alınıyor, içim içime sığmıyor anne

yaşam içinde kaybolmaya mehil verenlerin elinde silah

kurşunları doldurup doldurup sıkıyorlar

kaçmak-ta ne anne

kaçmak ne

böyle yaşamaktansa

sırtımdan vurulsaydım

domuz bağına bağlanan

sırtından vurulan

külçe olup-ta atılan

oradayım anne işte

dek durmak ne

orada sevgili annem

yaşam.