Öyle Bir Gitmek

Ne bir bağış beklerim kimseden,

Ne kol dilenirim, ne kanat,

Kendi göklerimde kendimle uçar giderim,

Bana eğilmek boyunduruktan bile ağır,

İşte böyle bir şairim ben,

Tepeden tırnağa özgür.

(Tevfik Fikret/ Günümüz Türkçesiyle söyleyen: A.Kadir)

---

a.

gitmeliyim buralardan

bana özgülenmiş soylu bir ata binerek

ardımda bir virgül dahi bırakmaksızın

karışa karışa gitmeliyim toza-dumana

varsınlar kuşatsınlar yollarımı

mataramda: dağlarımın ağır gölgesi

ezber ettiğim hâtırâlar olmalı çıkınımda

babamdan kalan şapkadaki terin kokusu

sonra, her yıkılışımda açan o çiçek

varsınlar budasınlar dallarımı

açısız açılımsız bakışlarla çevriliyim

duygusuz omurgasız duruşlar ortasında

dostum stefan zweig, zehirlediler beni

-mış gibi hayatlarla

varsınlar harcasınlar yıllarımı

gördüğüm her yaraya sarılmakla hükümlü

ellerim bedenimden soyutlandıkça

ısındığım soğuduğum ne varsa artık

akmalıyım akarsuların hâfızasıyla

varsınlar savursunlar küllerimi

b.

kurtarmazmış öğrendim, insanı şiir

bunu sindirerek gitmeliyim aşk’a ve kavgaya

(*) : Şair Çıkmazı, Nisan 2012, Sayı 28