Öyle Bir Veda Etmeli Ki
kaç geliyor ayrılık denen acı
o geldikten sonra kaç merhaba dindirebilir gözlerindeki yaşı
kaç dua edeceksin tanrıya günahların için
sevabı unuttuktan sonra kaç tövbe götürür seni tanrı katına
kaç inkarla çözeceksin dilindeki iftirayı
kırdıgın kalplere kaç yarabandı cekiceksin
kaç kişi satar şerefini kaç kadeh ugruna
ve kaç ortama meze olup çiğneneceksin
kaç dönümdür gönül bahçen sınırları cizebilirmisin
o bahceye adı sevgi olan kaç gül sığdırabilirsin
kaç sigara dumanında çizersin sevdiğinin nur yüzünü
ve kaç ateşle söndürebilirsin cigerlerindeki amansız yangını
kaç beden gerekecek gideni unutmak için
ve kaç yorgun gecenın sabahında yalnız uyanacaksın
kaç telefon edeceksin sevmediklerine bile
kaç defa o geldi umuduyla kosacaksın kapıya
ve kaç damla göz yası dökeceksin
kaç mektup yazacaksın bilinmez adreslere
kaç şiir karalayacaksın sahibini arayan
kaç şarkı falı tutucaksın cızırdayan radyondan
kaç? kaç? kaç?
bilmiyorum....
fakat
bir gülümsemeyle değişebilir hersey
sadece tek bir cümleyle kaç lara veda edersin
bu siir hatrına bir kere olsun "Dön" demeye ne dersin
not:
bu şiir gereksiz ve anlamsız tartısmalar ve cocuksu gururlardan dolayı bitmiş olan tüm ayrılıkların bas kahramanları için son çagrı niteliğinde yazılmıstır.... herkes sevdiğine öyle bir veda etmeli ki gün geldiğinde dön diyebilmeli