Öyle Yürümeliydik

Yalan

Kocaman yalandı

Yalandın sen

Yaşam denen serseri

Haramdı

Kasıklarındaki sevişmeler

Sahte çığlıklarla doğum

Kıçımıza ilk tekmeyi

Adsız ebeler vurdu

Ağladık

Ve

Ağlamak üzerine kurulu zıbınlar kuşandık

Gırtlağımıza kadar sıkılı

Oysa

Özgür olmalıydı

Avuçlarımız

Sıkabilmeliydi bebeler yumruklarını

Kırkı çıkmayan mahpuslara soktular

Bedenimiz dik olsun diye

Sonra eğdiler

Kamburlar eklediler

Sırtımıza kucak dolusu kara kitaplar

Umudu kopçalamalıydık oysa

Kara önlükler yerine, kolalı yakalara

Ve

Öyle yürümeliydik yarınlara...