Öylesine Yorgunum İşte

Boyun kemiğimin üzerinde

Akrobasi hareketleri yaparmış gibi

Dengede durmakta zorlanan başım,

Kollarımın ağırlığında çöken omuzlarım...

Son zamanlarda

Gözlerimin altında, yaşantımın aynası

Manasız morluklarım.

Geleceğe yönelik kaygılarım

Yaşanmışlıklarım

Ve hiç yaşamadıklarım

Gecenin kör noktasında ağlayışlarım,

Sesimi duyurmamak için kanattığım parmaklarım.

Tek tek bütün gülüşlerimin altına gizlenmiş

Hayal kırıklıklarım...

Yanı sıra... canımı yakan anılarım.

Ve bir anlık nefes için verilen emek

Sus dilim sus, fazla söze ne gerek.

Bir çözülse kirpiklerim

Kim bilir neler diyecek fersiz gözlerim

Varsayalım konuştu, ne fark edecek?

Öyle ya da böyle, sonuç itibarı ile...

Kaderle boy ölçüşemeyecek kadar

Öylesine yorgunum işte.

7 Haziran 2012 / NÜS 16.45