Ozan

Şairlerin derdi hiç bitmezki gülüm

Anaları kuzudan ayırmaz ölüm

Mürekkebi bitti yazmıyor kalemim

Senin gibi dertlidir bu garip ozan

Bir garip oldu şu gönlüm hala kanar

Gönül dertli gardaş anasını arar

Vurdukça sazıma tellerimde ağlar

Tele söz dinletemez bu garip ozan

Gurbette aramışız ekmeğimizi

Dinmiyor yüreğim gülüm çalmaz sazı

Çok arıyoruz dostlarım ozanları

Doğuştan karalıdır bu garip ozan

Yazdıkça bu kara yüreğim dağlıyor

Ana,bacımda yok eloğlu ağlıyor

Derdini zalim bir gülede sormuyor

Senin gibi çilekeş bu dertli ozan

Yıldırım der yazımız böyle yazmışlar

Ne kadar üşüsende geçiyor kışlar

Kalmadı'ki Metin'im gözümde yaşlar

Yazı görmez, kış yaşar bu dertli ozan