Özgür Bir Anıtın Bağımsız Bildirgesi

Karanlığın dalağında,

mahzun

ölümler susuyor.

Aydınlık,

yalnızlığa içilmiş şehvet,

dudağımı yakıyor.

Bir masanın olağanca yükü,

bir kitabın

üstüne

bir kitap

sonra bir kitap daha

sonra bir kadeh

daha büyük bir kadeh.

içinde,

kan kırmızı

ter sarısı.

Üzerine toprak at,

Dur!

Ağır kaz çukuru,

fakat

yorgunluktan

kaçınarak.

Ruh defin ayini bu,

fantezilerin içinde

ansız gelen ritüel.

Bakir çığlığı...

memlekettin

memlekettin

memleketim

memleket...

Nazlı hayaller peşinde,

muhtemel yalnızlığa

ant içerken,

bir özgür anıt karşındaki.

Ve naz ve zan, ritüel bu.

Ölülerin çırpınışı,

sılaya dem,

vuslata kem bakışlar.

Bakire sessizliği.

Ölüm...