Özgürlük

Kuşlar uçuyor penceremden..

Kanatlarından özgürlük düşüyor

Kaçıyorlar birer birer bulutlara

Bulutların ardına

Özgürlük kafesten dışarıyı izlemek değildir

Açık unutulmuş bir pencere

Yağmurlu bir gün de

Arkana bakmadan,

Düşünmeden geri de kalanları

Terk edip gitmektir,

Rüzgarı öpmektir

Boranla sevişmektir..

Özgürlük,

Uçurumdan aşağıya atlayıp,

Ölmemektir

Tanımadığın insanların sıkıntılarına

Ağlamaktır,yaşadıklarını hissetmektir

Güvercinler uçuyor,martılar tükürüyor denize

Keklikler türkü söylüyor..

Bir melodi dalgalanıyor şehirde

Kopuk kopuk cümlelerle

Şarkı fısıldıyor elinde kelepçeyle

Sokaklarını yakıyorlar

Sonunda boğuluyorsun

Alevlerin dumanı,havanın sisiyle..

Özgürlük durmadan koşmaktır bu yerde

Önüne engel konsa bile kuş olmaktır gerekirse

Üzülmedim değil gitti diye

Üzüldüm elbette

İki kapı var;ölüm ve özgürlük

Anahtarını bulduysa kaçan kuş,özgürse

Kuş olmalıyız,tabir-i caizse..