Özledim O Kadar

Apansız oluyor herşey ,

birden akşam ,

birden gece ,

bir gündüzü farkedemiyorum ne hikmetse.

Yüzümden de belli oluyor mudur geçen zaman ?

Ya saçlarımdan ?

Hâlâ güneş değince sararıyor mudur acaba ?

Bilmiyorum.

Sen , kapıyı yüzüme çarpıp gittiğinden beridir

ben hiç aynaya bakmıyorum

nefret ediyorum ,

nerde karşıma çıksalar tuzla buz ediyorum

zaman gibi.

Daha sık başım dönüyor ,

hâlâ doktora gitmiyorum ,

alakasız yerlerde karşıma çıkıyorsun ,

meğersem bayılıyormuşum .

Arada gözlerim dalıyor ,

bir kız çocuğu görsem

şu yürek denilen lanet olasica var ya !

Öyle bir sızlıyor ki

sanırsın , yaşarken cehenneme atmışlar beni.

Dön !

Ya da

öl..

Başka seçeneğin yok.

Anla ,

ölüyorum gram gram ,

ha sensiz kalmışım

ha yüzüme kezzap atılmış

hiç bir fark yok ,

hiçim

sensiz herşeyin hiç olduğu kadar

hiçim.

Özledim ,

merhamet kokan insanlar kadar ,

Anadolum kadar

özledim ,

o kadar.

( özledim : dön demenin Türkçesi. )