Özlem

Rüzgar bazen uyanır da uykusundan

kapıma yaslanır yağmurla sırılsıklam

acelesi varmış gibi bir yerlere

saçak altında ha bire

dellenir durur deli divane...

Zerdali dalında yaprak

çırılçıplak

mest olamamış su ile

geç kalırmış gibi bir yerlere

coşar durur avare avare...

O an

arınmışım gibi günahlarımdan

bin nida ile bir sultan-i yegâh

kopar da dudaktan

nar yüklü bahçelere

nur ile dökülür durur...

Ve çok ötelerde

ebemkuşağının göründüğü yerlerde

aşmak ister gibi bir uzunca yolu

çocukluğum koşar durur deli dolu...