Özlem ( Akrostiş )

Ölümler öldüremezdi senin varlığında

Zamanda hiç geçmiyor yokluğunda

Laflarım düğüm düğüm boğazımda

El aleme madarada oldum sonunda

Müptelasıyım resmin hala koynumda

Önemsemedim hiç bir şeyi senin kadar

Zalim olman şartmı seninde bu kadar

Lalerim soldu bahçelerim tümden har

Ellerim koptu kalbim kırıldı gelde sar

Muradımda bir sen varsın gelsene yar