Özleme Beni...

Ben seni özlemiyorum ki?

Sabahlara mahmur gözlerimle

Yarım uyanmıyorum

Yastığımın yalnız kalan tarafında

Aramıyor seni ellerim

Unutsam da,

Sofraya tek bardak koymam gerektiğini

Çayı iki kişilik demlemiyorum ki?

İki saat bekleyeceğim kapıda söylentimle

Elimde havlumla ve diş macunumla

Geçmiyorum koridorları

Tamam!

Bazen bekliyorum

Sanki çıkacaksın gibi kapıdan ama..

Beklemiyorum iki saat işte?

Elimde soğumuş bardakla

Dalıp gitmiyorum karşımdaki sandalyeye...

Bitiremiyorum ama,

İlk lokmasında boğazıma düğümlenen

Kızarmış ekmeklerin artık hepsi benim!

Rafadan olmamış yumurtalar küsmüyor artık sofraya

Aynalar rahat

Kimse "nasıl üzerimdekiler" diye dalaşmıyor karşısında

Kapı eşikleri yanlız

Misafir varmış gibi

Tonla ayakkabı bırakılmadı bitişiğinde.

Kapıcı hala sabaha iki sıcak simit getirse de

Kedim paylaşıyor benimle.

Sahilde geçen zamanda

Akreple yelkovan kavga etmiyor artık!

Eskisi gibi hızlıca koşuşturmuyorlar

Olabildiklerince ağır,

Tamam!

ßazen

"Hayatım güneş nasıl vurmuş dalgalara"

Diye dönse de başım

Kaldırımdaki boş banklar onaylıyor beni.

Sayfa aralarında unuttuğum,

Gül dalı ayraçlarım dökülmüyor artık,

Bol bol okuyorum artık yarım bıraktığım romanları.

"Eve geç kaldım" telaşesinden kurtuldu ayaklarım

Yemeği yetiştirme hengamesiyle çarptığım

Evin köşe bentleri rahat.

Televizyonun karşısındaki tüm yastıklar benim.

Tamam,

ßazen boncuk geçerken değiyor saçlarıma

Sessizce

"Sen mi geldin!!"

Sevincine doğrulan başımı

Gözlerim sıvazlıyor.

Artık tüm pınarlarımı kurutacak

Filimler benim!

Vitrininden

"ßir tanesini alalım ne olur" diye geçip

Senin lüzumsuz gördüğün abajurları da aldım!

Ev müze aydınlığına dönse de

Artık korkmuyorum,

Tonla seslerin çıktığı gece karanlığından.

Senli şarkılara eşlik etmiyorum

ßoğazıma takılıyor notalar,

O yüzden artık komşularımız rahat.

Giderken kazağını unutmuşsun

ßazen,

ßenimkilerden diye

Karıştırıp giyiyorum

Ama özlemekle alakası yok!

Avunmakla da!

Sadece dalgınlığımdan.

Hani bir parfüm sormuştun bana?

Sevmemiştim,

Kokusu kalıcı değil demiştim

Sen yine de almıştın ya hani?

Şaşıyorum,

Kokusu hala kokunla kazağında.

Dedim ya,

ßen seni özlemiyorum!

Aramıyorum varlığını da.

Tuttuğun takımın maçlarına bakıyorum bazen

Yenildiğinde ne çok seviniyorum!

Özgürce "yaşasın" diye haykırıyorum

Kızardın,

Kızamıyorsun ya nasılsa!

Sarı lacivertli bardağını da

Sevmediğin komşumuzun oğluna verdim

Verirken duraksadım ama,

İnşallah kırar diye

Verdim!

Çok kız(r)gın olsam da

Kıramadım nasılsa.

Uykum var,

ßu saatlerde sabaha hazır olayım diye

Tıraş olurdun.

O gıcık makine cızırtısı da yok aslında.

Çok kısmana rağmen sesini

ßeynimin içinde bando mızıka çalan

Tv'de kapalı.

Sende uyumamışsındır

ßir türlü yastıkta yer bulamazsın

Zavallı yorganın.

Acıyorum o örtüye

Kesin savaş alanından çıkmış gibidir

Hem niye düşünüyorum ki?

Deli olmam gerek

ßütün yorgan benim nasılsa!

Gece uyandığımda

Yerime içip boş bıraktığın bardakta sağlam!

ßak!

Hiç özlemiyorum işte seni!

Sende özleme beni

Hemde hiç!