Özlemenin Gece Vardiyası

Özlemin yuva kurmuş sanki dudaklarıma

Söylediğim her sözcük

Adının tülbentinden

İncecik süzülüyor.

Yüzündür niyetine seyrine durduğum ay

Girince bir buluta

Anlamını yitiren

Gözlerim üzülüyor.

Yüzünün hayalini keskin bir bıçak gibi

Değdirince tenine

Şu karanlık gecenin

Derisi yüzülüyor.

Az uyuyorum artık seni düşünmek için

Ama yorulmuyorum

Benim değil dünyanın

Dengesi bozuluyor.

Geceyle gündüz gibi uzak olsak ne yazar

Işığın bende düğüm

karanlığım seninle

İpinden çözülüyor.