Özlemeyin Artık Beni

Bir türlü dökülmüyor kelimeler

Sana bir şiir bile yazamıyorum

İçimde bu isyan böyle oldukça

Ben adıma şair diyemiyorum

Oysa ki ne güzeldi önceden

Her kelimem her sözüm

Sevilirdi inceden

Şimdi ben böyle hayata yenilmişken kim okur satırlarımı kim ağlar gerçekten

İçimde böyle bir isyan varken

Ben her doğan güne küfür ederken

Ve her sözüm batsın bu dünya ile başlıyorken

Sevmekten korkan bir adam oldum ben

Önceden şair diyorlardı bana

Ne değişti bilmem ki hayatımda

Neler oldu da unuttum söz yazmayı

Ben kimdim oysa

Ben ki ruhu ateşlerde yanan bir adam

Ben ki lanet bir can

Ben ki artık hayale aldanmayan

Her gün ölen bir adam

İstemem sormasın kimse halimi

Sevmesin kimse beni

Ben böyle yaşarken

Uzatmasın kimse ellerini

Ben mi istedim bu kör talihi

Ben mi istedim bu cehennemi

Ben mi istedim böyle yenilmeyi

Öyleyse kim istedi her gün ateşlerde yürümeyi

Şair demeyin artık bana

Hak etmiyorum ben bu sözleri

Yazdığım satırlarda ben varım sadece

Özlemeyin artık beni..