Özlemin Ey Yar

Uzun

soğuk bir Kış oldu sensiz

Renklerin

Siyaha Döndüğü

Resimlerin

İçinde buldum kendimi

Kalbimin müziğinin

Çarptığını Duyamıyordum

Notaları sende

Özlemin köretti

Gözlerine dalan gözlerimi

Gökyüzüm kızıllığı oynuyor

Güneşimin hiç doğmadığı

Geceminse aydınlanmadığı

Deliliğin derinliklerine

Düşüyordu bedenim

Acı içinde

Gemiler

Bensiz gidiyor artık

Hayalleri uzak limanlara

Martılar can atıyor

Yakamozlar yüzünü andırıyor

Dalgaların yarattığı

Oyunlar içinde

Denize doğru yanaşıyorum

Sudaki yansımam sen

Konuşup seninle

Sarılıyorum sıkı sıkı

Belki bahara döner

Mevsimlerim diye