Özlemin İlk Basamağında Evrim

Özlersiniz hep sizler

yuvarlak bir masa

ve başına toplanan sandalyeler arasında

sıkışıp çatlaklığı

kuraklığı

dudaklarınızın denizine yazık olur

ben hep o denizin kıyısına vururum

ben hep ağlarım

siz özlersiniz.

Özlersiniz hep sizler

beş dakika aralarını

zamanlar tanındıkça akçacıklarına zamanın

bütün solucanları görmeye başlar

dünyanın

kemirmeye başlar fayını

ben kayarım

yanarım

Özlersiniz hep sizler

limansız sokakları

yapraksız ağaçları

benim kanım kurudukça kurur

kalmaz akyuvarları

Özlersiniz hep sizler

kendiniz gibi kendinizleri

benim kanım madde olur

özler

parçacıkları.

eylül 98 zeytinli bahçe