Özlüyorum

Yeşil bahçeler içinde, karanlık bir odadayım.
Gün ağardı mı? Güneş geldi mi uzaklardan bilmiyorum.
Dünya'ya bir kez daha uyanıyorum
Burnuma baharın nazik kokusu geliyor sadece, gerisini bilmiyorum.

Bir ot kokusu, yahut çiçek
Hepsi karışmış birbirine seçemiyorum.
Çektikçe derinlerden nefesimi içime, bir haz alıyorum sıcacık.
Nedir acaba bu koku cümbüşü ifade edemiyorum,
Hafiften bir serinlik..

Hangi bahçedeyim?
Hangi alemde?
Seçemiyorum dedim ya, yeşiller arasında karanlık bir odadayım.
Bin bir katlı semadayım altım boşluk
İçim de bir ürperti, yükseklerdeyim sanki korkarım.
Korkardım ben yükseklerden
Bir garip olurdum, hoş olurdum
Çığlıklar saçardım sessizce..

Ben, ben, ben..
Özledim galiba hayatı
Korkulu da olsa, acılı da
Bir zamanlar düşlerdim kuşlar gibi özgürlüğü,
Hatta binlerce yuva yapmayı sonsuzluğa kat kat..

Sadece özledim işte
Bir uğultu geliyor kulaklarıma,
Duraksıyorum saat onu on geçe, semadayım.
Tam olarak söylenen yerde.
Uzaklarda...
Dedim ya sadece özlüyorum...