Özür Dilerim Hayat
Kalbimde kirli çıkı bir sevda tohumu büyütmeye kalktım
Bilmeliydim ki tarih tekerrürlerini bahtsız başıma saklamış hep
Anlamalıydım sevda benim işim değil
Görmeliydim çok uzaklara dalmadan
Kırıklarıma bakarak
Yenilgilerimden az da olsa ders alarak
Bu cihanı saran mutluluk atmosferi
Bu sahte gülüşlere boğulmuş karanlık kentler
Kabullenmez beni kabullenemez...
Bahtsız bahtsızdır bir kere
Zorlamanın anlamı yokmuş ki kaderi
Başka kederlere yol açarak kapatamazsın ki kederi...
Kendi başıma anlamaya çalışarak dünyayı
Yorumlamaya çalışarak olanları
Yedim kendimi içten içe
Oysa takmadan, dönüp ardına bakmadan
Yaşamalıydı sevdaları
...
Şimdi içimde büyüttüğüm onca umudun
Sessiz göz yaşlarımla
Bir biri ardına
Yok oluşunu izliyorum
Sakladım kendimi
Korunmak için
Yalanlarımın ardına...
Oysa yıkılan her bir umudumda
Kaybolan her yarınımda
Yanıyorum
Ki bilirsin benim yangınlarım bir başladı mı
Gelir ardı ardına...
Bilmediğin belki anlatmadığım onca doğruma inat
Yalanları sermiş olmam yoluna
Belki anlayamayacak, inanmayacak olsan da
Belki seni korkularımdan
Belki de işte bu bahtsız başımdan korumak
Sensiz olsa da
Senin mutluluğunla yaşamak adına
Sanırım tek çareydi
Koşulsuz akıl yollarımın
Diretip durduğu
Tek hikayeydi...
Bunca oyun, yalan dolan arasında
Bir özür sakladıysam eğer
Bu özür sana değil asla!
Özürler, bir daha olmayacaklar olmalı
Oysa sen mutlu olamadıkça
Tekerrürler çıkacaktır elbet karşımıza...
Bu yüzden özrüm sana değil
Kafa tuttukça yıkıldığım
Bu kahpe hayata....
Belki de bir daha
Önüme sürdüğü çilelere
Karşı çıkmamak adına...
İşte nihayetinde yandı yüreğim
Bir kez daha
Sanki daha önce hiç yanmamışçasına
Belki üfleyerek yaşayamam sevdaları ama
Bir deha da teslim eder miyim bilmem
Yıllar yılı büyüttüğüm umutlarımı sevdaya....
Kelkit 2009