Özürlü Şiir

ölür acından

her sofraya oturmaz

kokusundan hisseder

yalanı,

hanesine götürmez

kahretse de, inkar etmez

sevgisini bitirmez

alır gider de başını

yüreğine dert olur

suçu boyundan büyük

söyleyecek sözü yok

simsiyahtır

mavi boncuklarda gözü yok

gül ağacı değil ki

her gelene eğilsin

deremezsin

yüreğine dert olur

ta fizandan anlar

sevildiğini

taç taksan başına

anlar yerildiğini

ana ise,

üstelikte yaralıysa

uzak dur

sevemezsin, yüreğine dert olur

''denizler ateşlenip

kaynadığı zaman''

boynuzsuz koç

boynuzlu koçtan

hakkını alacaksa...

SİMSİYAH