Paçavra Zaman

üstü başı yırtık bir zamanın

paçavra gözleriyle bakıyorsun b/ana

dikmek istiyorum acıtan bakışlarını

sen bana baktıkça

daha da sökülüyorsun

kızgın kumlarda yürüyorum sonra

yalınayak...

parmak uçlarımla arşınlıyorum yolları

bazen yarama deva oluyor bu hâr

bazen bir gemi yanaşıyor limana

suskun, durgun ama yalnız değil

güvertesinden bakıyorsun susuzluğuma

çatlak dudaklarımla kana kana

gamzelerini içiyorum

görüyorsun değil mi hatta belki de gülüyorsun

hırpalanan bir denizin dalgası gibiyim

kaç çocuk var kalbime kulaç atan

ve kaç dalgıç ellerimde ayak çırpan

bilmiyorum

yönü değişse de rüzgarın

ben hep gözlerinin kıyısına vuruyorum