Pane Harcına Kadere Mahkumdan

terinde dolaşırdı emeğin

kalemin ucunda hasretin

darmadağın olmuştum

tüm geçenlerin ardından

sen kokuların muğlak

öperdim cama çizilen ismi

düşen her yağmur

beni infaz ederdi

camda buğu su'sardı

her sisin ardından geleni

benzetirdi gözlerim

ne bilsin

gidilmezdeydi ayak

sen ise gelemez yazılmıştın

kolundan annen

saçından abin çekiştirdi

kapıdan geçmelerin silindi

her haftasonu

zor

yine

koğuşları yırtan kalabalığın

rüzgarı vurdukça

kafam hep önde

değmesin göze

ilişmesin bir sevdalının resmi

ranzalardan ırmak gibi akışım

bundan

ah mapus

ah

ömrümü çaldın neyse de

gölgesini çok görmeseydin duvarıma

****

şiirimin ulaşılmayacak olması ihtimali kuvettli olduğunu bildiğim için

aşağıda belki bir dergide yayınlanır ve oğlum okur diye feylesofça birkaç kelime sıkıştırdım

bilirsin dergi sahipleri böylesini severler

ulaşırsa eğer sana bu mektup

baban olacak yırtmazsa mektubunu beklerim

orda en derin sitemi az güzelleme dolu şiirimi mektuba iliştiririm

bende kal

imza : kadere mahkum

?''

zindan damından yere düşen tesbih taneleri adres sormaz bilirsin

boşlukta kalan insanın savrulacağını tutunamayacağını

tutunduğu şeylerin anılar olduğunu

çizim çizik edeceğini yüreği bilesin

dışa çıkmak değil içeriden taşmış umuttur özgürlük

doldururcasına denizden göğe mavilik

akmaktır

bulutu iten kuşun kanat teleğinin rüzgara sunulmasıdır