Papatya Mevsiminde Aşk

yüreğimden taşan zift kokusu

aşk dolu baharlarıma çelme takıyor

ne zaman savursam ruhumu sana doğru

dalgalanıp kimsesizliğin bana vuruyor

bir martı olsan rüzgarımda uçan

essem kanatlarında, silsem acının tortusunu

sahibini bekleyen son yolcu ben olsam

val/izleşmiş yüreğimle kanatlarına konsam

sürükle sen beni t/adını bilmediğim zamanlara

her tebessümde azaltsam sensizlik yükünü

korkularımı aşırsam miller boyu

boğsam derinliğinde sonra denizler gibi

saymasam artık gözyaşlarımı

hıçkırıklarla bestelemesem ayrılık şarkılarını

bulutların ardından doğsa yüzün

son gülücüğü olsan ufkumun

açılsam sarı ışıklarınla bahara

alsan ıslaklığı yapraklarımdan

bir sürü farklı çiçek içinde

gizlice sana b/aksam

farkeder misin yeşillikler içinde ellerimi?

sevgi dilenirken hayattan, sana akan gözlerimi

papatya fallarına kurban gitmeden beyaz bahtım

farkeder misin bir çiçek kokusunda sevgimi?

bir hayalle başladı dünya hikayem

henüz ziftlenmemişti içinde aşklar

ne zaman anlatsam içimdeki baharları

geçmişten gelen kışlar, yüreğimi zorlar

sevgilim! şimdi beni

mevsimsiz sever misin?

...