Papatyalar Şahitti

Son defa baktı avuçlarına

Yaşam çizgisi boyunca , uzayıp gidiyordu kader

Bu mutluluk çizgisi ... bu aşk diyarı

Derken buruldu iç sesleri ansızın

Mutluluk yolu .... avucunda

Kayboluveriyordu , tam da ortalarda

Ürperdi teninin her satırı

Hani geçen sonbahardı daha ...

Delirmişti de kanı , en dik yokuşlarında

Ve , kavurucu bir aşk başlamıştı

Tütsülü yalvarmalarında

Sisler ve dumanlar arasında

Günbitimleri ve Papatyalar şahitti

Sonra Kasımpatı'lar da katılmıştı bu oyuna

Petunyalar kıskanıp küsmüş , çekip gitmişlerdi hani

Martılar bir el falı bakmış ve ...

Bu son şansın demişlerdi de ...

Hani inanmamıştı ya ...

Ürperdi yeniden , bir daha baktı avucuna

Umutsuzca ...

Sonra ... usulca geçip oturdu ...

Alev yangılı ... ağıtlarla salınan

Sanık koltuğuna ...

Yargılanmalıydı ...

Bir ömre yetecek aşkını ...

Bir mevsimde yaka yaka harcamıştı

Hoyratça ...

''Karar'' dedi ...

Boğuk sesi ıssızların içinden

ve sonra , müebbet mutsuzluğunu alıp avucuna

Son bir kez daha baktı ...

Son bir kez daha ...