Paralel

şiirler de bir zaman yolcusu, haykırıyor paralel evrende

ve ben çocukların anne diye bağırmadığı,

bir kenardan geliyorum şimdiki zamana

yıkıl diyor Patrice Lumumba

önce afrika için yıkıl

yanık tenli köle bir kadının diz kapaklarına

eğiliyorum sorgusuz

soruyorum dört iklim,

bilmem kaç soyun tek bir ağızdan söylediği dört kıtaya

kendimi imha edebildiğim üç kör nokta

ve milyarlarca arşın kadının göz bebekleri

bir dikey limit zirve

rakım aşırı yürüdüğümüz bozkırda

paralel evrende geziniyor bir karakedi

döverek geçiyorum kelimeleri