Paramparçayım

çocukluk tazeliğinden gelmiş düşlerimiz vardı

aydınlığa doğru uzanan

bekleyişlerin hırçınlığıydı

senden bana, benden sana uzanan

ağaçlar anladı lisanımızı

mevsimler anladı, gülüp geçtiler..

sessiz gitmelere kalmış kalbimin kapısı

kendi boşluğuna düştü çırılçıplak..

yitirilme şansını kaybetmemiş

yarım yamalak vedalar çizdik

karayağız geceler değdi tenime

uzaklığına uzattığım

gözlerime dev gibi görünen, gözyaşlarımı çoğalttım

suya doymak nedir bilmeyen

susuz karanlığına bıraktım..

aşk tablomuz

son fırça darbesini öfkeyle aldı elimizden..

gel gizlice

aşk kendisini sorguluyor

içim sıkılıyor, nefesim karamsarlık kokuyor

gün batımı güneş, yalın ayak kaçıyor

burnumda eylül kokusu

eğilmiş doğa boynu bükük

kurban..

seni düşündükçe uzaklaşıyorum kendimden

bir yanım yarım

bir yanım deniz hırçınlığı kıyılarımda..

uzakların sesi

sabahın ilk saatlerinde yeniden çık yola

gözlerin düşmesin kaldırımlara

akşam konaklaya dursun şehrimin üstüne

sen gel

tebessümü yarım dudak ucuma..

kanatlarımıza değdi saçmalıklar, yol dediğin böyle olmaz

çukurlar doldurulmadan geçilmez

ağlasam, karaya vurur bakışlarım

boğazımda bekleyişler, balık kılçığı kadar

acıyla batar..

kara topraklı mezarlık içimiz, iyi kötü ne varsa mezar taşlarımızda

kesilen yağmurlar hızlansın üstümüzde

adın her taşımın üstünde, parantez içinde..

kolay mı sandın

balta girmemiş düşünce karanlıklarını aydınlığa kavuşturmayı

zaman

mayası bozuk mesafeye aldırış etmedi..

topla bütün benli yaşamını

iki kaşımın ortasında kurduğum köprüden

hiçbir şey düşünmeden git

son sözün dilinde kalsın

unutma ki

kalbine dipten badana çeksen de

sükuta teslim olsan da

ben senin çenenin yorgunluğundayım

an be an

ben senin sustuğun noktadayım..

içim dar olsa da, yeni yetme değil şiirlerim

tadı tuzu hayattan

sensizlikten yoksun..

payıma düşen hayalimdeki geçişlerine

git başımdan desem

kalemimi titretipte geçersin

açlıktan kudurmuş bir köpeğin

ağzından fırlayıp kaçamayacak kadar

kupkuru bir kemik parçası gibiyim..

yeniksin

yenikliğin kadar

çaresiz yenikliğim

sert, asi bir karanlığa gömüldü

aşkın yüzü..

at imzanı ayrılığa

besmele çekip yürüt endamını

tükür avuçlarına, yapış küreklerine

geç kalmış sonun, vur gitsin şah damarından

paramparça dağılsın

yolun açık olsun..

aşk!

sana bittiğim yerde paramparçayım

bir denizim kaldı

etrafım da süt liman..

04.09.2011