Paranoya Düşlere...

Bu ömrün sonu yok...

Ne asi olmak

Çırpınmak kendi gölünde,

Nede bir mavzer kurşunuyla vurulmak

Düşümden düşmekteyim

Paranoya düşlere...

Ne uçurtmam uçuyor eskisi gibi

Ne yediğim pamuk helva tadı,

Damağımı terk etmiş çocukluğum...

Annem gibi kokmuyor artık papatya,

Bilsen...

Gözlerim bakmıyor öyle eskisi gibi

Masumca...

Matem saydım gökyüzünü

Ve geceyi dost bildim

Yalansız düşlere yelken açtık

Gecede...

En çokta ben oldum, beni buldum

En çokta aşka küstüm...

Yüzümü kurana sürdüm...

Tövbe ettim...

Eylülde bıraktım seni...

Bu ömrün sokağı dar...

Her köşede, dilenci kılığında

Silahı belinde

Vurmaya hazır bir yar...

Bu ömrün ölüm şekli çok...

Bu ömrün aşka karnı tok...

Bu ömür yok inan ki yok....