Parça Parça

"Parça parça seviyorum artık seni

Kırdığın,

Kırıldığım için..."

Tahmin bile edemezdim bir gün bunun da olacağını

Seni sevmenin bile,

Beni bu denli zorlamaya başlayacağını...

Zorlanıyorum çünkü bana yaptıkların geliyor aklıma,

Gidişin geliyor;

Gidişin yetiyor dargın olmama.

Yetiyor da artıyor hatta...

Bunu gözlerimden taşanlarla anlıyorum.

Benden aldığın ne varsa

Boşluğunu iki kat fazla hissetmeye başlıyorum

Bir zamandan sonra...

Doldurmak için o boşlukları

Sarmak için gözyaşı taşan yaralarımı

Parçaları bir araya getirmek için

Yaşayabilmek için işte

Kat kat fazla çaba harcıyorum...

Yoruluyorum!

Vahşi sokak çocuklarının çamurlu ellerine düşmüş

Zavallı bir solucanın bedenine,

Bedenlerine sahibim.

Her bir parçam bağımsız acı çekiyor,

Ağrı çekiyor

Ama ölemiyorum...