Parya

Yine,

Buğulu bir gece

Tıpkı;

Gözlerim gibi ıslak ve nemlii.

Vakit;

Ayrılığın ertesi.

Uçsuz-bucaksız yollara düşüyorum

Bir başıma

Mevsim kış.

Aylardan Şubat.

Her yer kar ve tipi.

Ve ben;

Hiç olmadığı kadar üşüyorum.

Doğmadı

Doğmuyor bir türlü sımsıcak güneşin

Her nedense kara kışıma.

Şimdi;

Ben ne yapayım sen söyle,

Böyle yapayalnız bir başıma.

Kayıp şehrimin

Buz tutmuş otel odasının camından

Omuzlar üstünde giden tabutu seyrediyorum bir ara.

Ben miyim diye.

Yüreğimse;

Sevdandan kanamakta,

Damla damla

Sızım sızım sızmakta.

Avuçlarıma akmakta.

Meçhul ressamlardan kalma

Duvardaki tablo da

Benimle birlikte ağlamakta.

Keşke zamanın kalbi dursa

Aha şuracıkta.

Ama;

Bir senin,

Bir de kanadı kırık serçenin durmasa.

Keşke dünyamı,

Ak kefenlere sarılmış ölü düşler değil,

Uykusunda gülümseyen çocukların

Ak gülüşleri doldursa.

Dört bir yanımı

Masmavi umutlar sarsa.

Aaah sevgili parya?

Bir sen misin öz yurdunda garip,

Bilsen;

Ne duygularım kayıp.

Anlatsam bitmez

Sabaha kadar bir bir sayıp.

Var ya;

Ne sen dayanabilirsin buna

Ne de ben.

Yaş yerine kan akar Parya

Kan.

O, badem gözlerinden.

--------------------

"Parya" ne demek?

1. Hindistan'da kast dışı olanlara verilen ad.

2. Ayaktakımı, avamparya

Paryalar her türlü toplumsal haklardan yoksundurlar.