Paşa Koltuğu

Sanırsın ki şiire hizmet, edebiyata giden yol

Ve birlik gibi yalandan bir kılıftır şaire

Sistem iyi sistem, oyun güya kuralınca

Lakin attığın her adım, biraz daha çukura

Yalanla beslendin, haramla ense yaptın

Zimmetine geçirdiğin paralarla millete caka sattın

Paşa koltuğundayım bana bir şey olmaz mı sandın

Lakin söylediğin her söz, biraz daha çukura

Aldığın kul hakkıdır sayısını tut hele

Çık saklandığın çöplükten adam gibi söyle

Şiiri yastık etme yalana, dolana kendine

Lakin her yaptığın, biraz daha çukura

Acıdı mı kuyruğun bu attığın nara ne

Sustuysak demedik ki, bu hal böyle ebede

Kurul diye bellediğin yalnız sensin biline

Lakin her yalanın, biraz daha çukura

Gerçek dünyanın sanalısın avaz avaz bağırma

Söylemekle sahip olunmaz Din, ahlak ve vicdana

Bugün yapılan bana ise, yarın sana uyuma

Hak yerini bulur elbet, işte o zaman vah sana

Damarına basıldı kullan tabi yetkini

Köşeye sıkıştın artık, sil işe gelmeyeni

Ben gitsem bile başka doğru doldurur elbet yeri

Tehdide susmak olmaz, bil böyle gerisini

Şiir yazmakla olmaz, aklamaz ki bu seni

Bunca itham bana olsa, gömerdim yere kendimi

Söyleyecek sözü olana, susmak erdem değil ki

Varsa belgen çık konuş, yoksa konuşmak farz bana

İlgilisine: Bu şiir gerçek bir hikayeden alınarak yazılmış olup, interneti kendilerine kalkan yaparak DİN/VİCDAN/DOSTLUK istismarı ile zimmetine para geçiren, dolandıran ve tehdit ederek şantaj uygulayan, hakkını aramak isteyenleri de sindirerek susmalarına neden olan suçlulara ithafen yazılmıştır.