Paşa Ve Cariye
Biricik kardeşime...Muhammet'e...
Sen paşamdın,ben cariyen
olmuştum kulun kölen
yüreğimi feda ettim
anlayamadın ki sen...
Kendimi unutup sevdim
bir an isyan etmedim
gayrı sensiz cehennemde
yansam da dönmeyeceğim...
Kalbe girdin ansızın
şimdi gittin yalnızım
dön desem döner misin?
gel desem gelir misin?
bir hayal şu gözlerinde baktıkça ben kaybolan
bir masaldı başlayan ve sonu hüsran olmayan...
Bu hayat ikimizin kalpleri ferah bırak
dur be yarim her şeyim belki belli edemedim
ben paşaysam cariyemsin
sensin benim dilberim
bir hayaldi gözlerinde
düşledikçe izledim bak
senle başlayan paşan şimdi sensiz kahrolan
hayat oyun biz oynayan
sence neydi kaybolan?
Geriye sayan bu zaman içinde şimdi sensizim
yalnız geçen gecelerde doğmanı çok bekledim
her günü bir ömür gibi yaşasaydım önünde
bir ömür uğruna feda
yeter olsun seninle
gel gör halimi acı,
keder bir zulüm içinde...
Eller çekmez laf eder,
kalpler ister can gider.
sen takma elleri,
yoksa sen de gidersin ele
ayrılık zordur be
kahrı çoktur içte durmasın
sen de söyle
şimdi sensiz paşan ne yapsın?
zindan olmuş her yer
kalbi yara bağlasın...
Perihan...