Pembe Panjurlu Kapan

sen ucuna efkar iliştirilmiş bir kadeh şarap da olsan

ağzımda kelimeler var bilesin

söylesem

bir garip seni seviyorum özgürlüğüne kavuşacak

ama susmak yakışıyor delikanlıya

içeriye doğru atıp altını çiziyorum

yırtılan bir kağıttan yalan çıkmaz ama

gel gelelim bir şiir de etmez

umut peronda beklemenin adamı

umut keşkelere sürülen reçelin adı

umut ramak kalmanın yancısı

erkenden kalkıp gece uykusuzluğun arkadaşıdır

başımdaki ağrının da bir tatile ihtiyacı olmalı

ayaklarımı basan ateş attığım voltaya gaz vermemeli mesela

karnımdaki sancı bu akşam da tek başına takıl abi diyebilmeli arada

kırmızı bültenle aradığım çıkış arkamda işler çeviriyor

yalnızlığın çevirmene ihtiyacı var sanki

al işte ağlıyorum

yiyosa bunu kurut