Penaltı

Dursun’a

Özlemlerimi yoğurup Sirkeci garında

Florya’dan

Fayton fayton

Toprak sahaya koşar adım krampon izlerini bırakıyorum

Elinde düdüğü ile Gestapo Salih’in

-koş oğlum

-koş oğlum

Nidasına

Babadan yemediğimiz fırçalar

Anne ninnisi gibi

Ütülüyor terli formamızı

Sol ayaklı Ercü’nün gol sevinçleri

Unutturuyor diz ağrısını

Ağır

Ağır

Ağrır

Kalp ritminden soluk soluğa Dursun’nun son nefesi

Hikaye tribün sessizliğine bürünür

86 kışının tarifsiz ayazı

Sadece bir resim aralığında

Gazete manşetlerini

Gözyaşları ile selamlar

-Ki

Antonius kaç kez

Rum meyhanesinde

Gözyaşı şişesi

doldurmuştur buruk şarkılarla

Dem bu demdir

Sağdan

Sağdan

Yıldız takım

İsmet oğlu Cemal

Penaltı erimi gol olur

Sarı takım

Kırmızı takımı yener

“Sen sarı ile kırmızı

Kalbimizin yıldızı”

Yaldızlardan öte

Öğlenden akşama

Faytonun yorgun atları

Bir de tren camına

Duraklar arası

17 yaşın acısı kalır...

Not:

Bu şiir 86 yılında Galatasaray genç takımında oynayan ve antrenmanda hayatını kaybeden Dursun Özbek ve benim de hocam olan rahmetli Salih hoca anısına yazılmıştır.