Pencereler

Gece,

açılır pencereler,

özlemin kızkardeşi rüzgâr seferden gelir

yanlızlığıma

dağ başlarından;

içimde aşk uyur;

taşısa bizi denizin ak köpüklerine karanlık olur;

gece aynasında süslenir düşler,

gün ışıyınca kaybolur.

Gece,

dikeni yıldız,

gülü aydan açılan çiçek !..

versem kederlerimi içimden,

kuyularda Yusuf'a ihanet olur;

çekilmesi zor acı gibi

Yakup hâlâ bende göz yaşıyla uyur.

Gece,

güllerdir, görünmez;

alın dostlarım alın !

sizin için reyhası karanlık olur;

koklayın son ömürdür bu gül,

yıldızını güneş siler, kaybolur.

Gece,

ay ışığı sızar

içeri,

pencereler renksiz,

kuyu ağızlı pencereler;

önünden düşlerle kuşlar geçer,

ışıklar alnıma vurur.

Gece,

kuşların kanatları,

çatılmış kaşlarına benzer.

benzer tuzlukta pirince

gözün nemini kurutur bir ağıt:

- felek,güzel diyarından, ayrı ayrı koymuş bizi,

araya dağlar girmiş,uzaktan merhaba şimdi-

penceremde hasret avunur...